Her yıl Mayıs ayında kutlanan Sosyal Güvenlik Haftası…

Kutlama diyoruz ama aslında bu hafta, bir ülkenin kendi vatandaşına verdiği sözün muhasebesidir. Çünkü sosyal güvenlik dediğimiz şey, bir bütçe kalemi değil; insanın yarına dair korkusunu azaltan en temel güvencedir.

Türkiye’de bu yapının merkezinde duran Sosyal Güvenlik Kurumu, milyonların kaderini belirleyen dev bir çark. Ama soralım açıkça:

Bu çark insanı mı koruyor, yoksa insan bu çarkın altında mı eziliyor? Bir sistem düşünün…

Gençken sizden prim istiyor,

Yaşlandığınızda ise “idare et” diyor.

İşte Türkiye’de sosyal güvenlik sisteminin en büyük çelişkisi burada başlıyor. Yıllarca çalışan, üreten, alın teri döken insanlar emekli olduklarında hayatlarının en zor dönemini yaşıyor. Çünkü aldıkları maaş, çoğu zaman bir kira bedeliyle yarışamıyor.

Bu mudur güvence?

Bu mudur sosyal devlet?

Sorun sistemde değil, yaklaşımda

Kağıt üzerinde Türkiye’nin sosyal güvenlik sistemi fena değil.

Ama gerçek hayatta tablo çok daha sert:

Kayıt dışı çalışan milyonlar var.

Emekli sayısı artıyor, çalışan sayısı aynı hızda artmıyor.

Enflasyon, verilen tüm hakları eritiyor.

Yani sistem var… ama zemin kayıyor. En büyük yara: Güvensizlik

Bugün gençlere sorun:

“Emekli olunca rahat edecek misin?”

Çoğu güler.

Çünkü kimse sisteme güvenmiyor.

Bu çok daha tehlikeli bir durumdur.

Bir ülkede insanlar devlete değil, kendi imkanlarına güvenmeye başlarsa; orada sosyal güvenlik değil, sosyal yalnızlık başlar.

Gerçek mesele: İnsan mı, rakam mı?

Bugün karar vericiler sosyal güvenliği çoğu zaman bir maliyet hesabı olarak görüyor.

Oysa bu mesele bir muhasebe konusu değil, bir vicdan meselesidir.

Çünkü sosyal güvenlik;

Yaşlı bir annenin ilacıdır,

İşsiz bir babanın umududur,

Bir çocuğun geleceğidir.

Bunlar eksilirse sadece bütçe değil, toplum çöker.Son söz

Sosyal Güvenlik Haftası’nı kutlamak istiyorsak, afişlerle değil gerçeklerle yüzleşmeliyiz.

Eğer bir ülkede emekli pazarda etiket kovalamak zorundaysa,

Gençler geleceğini yurt dışında arıyorsa,

Çalışan “yarın ne olacak” diye uykusuz kalıyorsa…

Orada sistem çalışıyor gibi görünür, ama aslında alarm veriyordur.

Sosyal güvenlik bir yük değildir.

Ama adil yönetilmezse, bir gün herkes için ağır bir yük haline gelir.

Ziya Bekar