Bursa’nın Keles ilçesi ve çevresindeki antik dönem yerleşim kalıntılarıdır.
Bölgede tam bir “antik kent” adı altında restore edilmiş büyük bir ören yeri bulunmasa da, Roma, Bizans ve daha eski dönemlere ait tapınak, yol, kilise ve yerleşim izleri mevcut.
Keles Bölgesindeki Antik Dönem Yerleşimleri:
Bursa’nın dağlık ilçelerinden Keles, Uludağ’ın güney yamaçlarında, 640 km²’lik bir alanda yer alır.
İlçe merkezi Bursa’ya yaklaşık 61 km uzaklıktadır.
Bölge, tarih öncesi dönemlerden itibaren yerleşime sahne olmuş; Frigler, Lidyalılar, Bitinyalılar, Romalılar ve Bizanslılar burada iz bırakmıştır.
Arkeolojik bulgulara göre en eski yerleşim izleri Belenören, Akçapınar, Uzunöz köyleri arasındaki alan ile Küçükkavacık ve Baraklı civarında yoğunlaşır.
Roma döneminde (Özellikle; M.Ö. 395 – M.S. 65 arası) Keles bölgesi, Aizanoi’yi Prusa’ya (Bursa) bağlayan önemli bir Kral Yolu güzergâhı üzerindeydi.
Bu yol, ticaret ve askeri hareketliliğin yoğun olduğu bir arterdi.
Kocasu deresine hâkim bir tepede yer alan büyük bir tapınak kalıntısı da bu döneme işaret eder.
Tapınak, bölgenin dini ve idari önemini gösterir niteliktedir.
Bölgede Roma ve Bizans dönemine ait seramik parçaları, sikkeler, küçük mimari öğeler ile kilise, hamam ve tapınak temelleri sıkça rastlanan kalıntılardır.
Özellikle M.S. 6. yüzyılda yaygın bir veba salgını sonrası bazı yerleşimlerin terk edildiği düşünülmektedir.
Ancak Uludağ’ın (eski adıyla Keşiş Dağı) manastır ve keşiş yerleşimleri sayesinde bölge yeniden canlanmıştır.
Keles’in antik dönemdeki adı tam olarak bilinmemekle birlikte, bazı araştırmacılar burayı Bitinya Bölgesi’nin iç kesimlerinde yer alan küçük bir yol istasyonu veya tapınak yerleşimi olarak değerlendirir.
Günümüzde bu kalıntıların çoğu yüzey araştırmalarıyla tespit edilmiş olup, kapsamlı bir kazı çalışması henüz yapılmamıştır.
Yine de ilçenin çeşitli noktalarında görülen antik yol döşemeleri, yapı temelleri ve seramik yoğunluğu, bölgenin Roma Çağı’nda hatırı sayılır bir yerleşim birimine ev sahipliği yaptığını ortaya koyar.
Osmanlı öncesi dönemde Keles ve civarı, Anadolu Selçukluları’nın eline geçtikten sonra (1075 sonrası) hızla Türkleşmiştir.
13'ncü yüzyıldan itibaren Oğuzların Kayı boyuna mensup Yörük aşiretleri bölgeye yerleşmiş, Osmanlı Beyliği’nin ilk fetih coğrafyalarından biri olmuştur.
Bugün Keles, antik kalıntıların yanı sıra Yakup Çelebi Hamamı gibi Osmanlı dönemi eserleriyle de dikkat çeker.
Doğal güzellikleri, yaylaları ve sakin yapısıyla tarih-doğa turizmi için önemli bir potansiyel taşır.
Antik dönem kalıntılarını görmek isteyen ziyaretçiler için özellikle ilçe merkezi ile Baraklı, Küçükkavacık ve Belenören arasındaki kırsal alanlar ilgi çekicidir.
Keles’in antik mirası, henüz yeterince tanıtılmamış olsa da, Bursa’nın dağlık coğrafyasındaki gizli bir tarih hazinesini temsil eder.
Bir sonraki yazımızda görüşene dek, Esen kalın.
RAMAZAN ATASOY
Yorum Ekle
Yorumlar (0)
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Ramazan Atasoy
KELES ANTİK DÖNEM KALINTILARI
Bursa’nın Keles ilçesi ve çevresindeki antik dönem yerleşim kalıntılarıdır.
Bölgede tam bir “antik kent” adı altında restore edilmiş büyük bir ören yeri bulunmasa da, Roma, Bizans ve daha eski dönemlere ait tapınak, yol, kilise ve yerleşim izleri mevcut.
Keles Bölgesindeki Antik Dönem Yerleşimleri:
Bursa’nın dağlık ilçelerinden Keles, Uludağ’ın güney yamaçlarında, 640 km²’lik bir alanda yer alır.
İlçe merkezi Bursa’ya yaklaşık 61 km uzaklıktadır.
Bölge, tarih öncesi dönemlerden itibaren yerleşime sahne olmuş; Frigler, Lidyalılar, Bitinyalılar, Romalılar ve Bizanslılar burada iz bırakmıştır.
Arkeolojik bulgulara göre en eski yerleşim izleri Belenören, Akçapınar, Uzunöz köyleri arasındaki alan ile Küçükkavacık ve Baraklı civarında yoğunlaşır.
Roma döneminde (Özellikle; M.Ö. 395 – M.S. 65 arası) Keles bölgesi, Aizanoi’yi Prusa’ya (Bursa) bağlayan önemli bir Kral Yolu güzergâhı üzerindeydi.
Bu yol, ticaret ve askeri hareketliliğin yoğun olduğu bir arterdi.
Kocasu deresine hâkim bir tepede yer alan büyük bir tapınak kalıntısı da bu döneme işaret eder.
Tapınak, bölgenin dini ve idari önemini gösterir niteliktedir.
Bölgede Roma ve Bizans dönemine ait seramik parçaları, sikkeler, küçük mimari öğeler ile kilise, hamam ve tapınak temelleri sıkça rastlanan kalıntılardır.
Özellikle M.S. 6. yüzyılda yaygın bir veba salgını sonrası bazı yerleşimlerin terk edildiği düşünülmektedir.
Ancak Uludağ’ın (eski adıyla Keşiş Dağı) manastır ve keşiş yerleşimleri sayesinde bölge yeniden canlanmıştır.
Keles’in antik dönemdeki adı tam olarak bilinmemekle birlikte, bazı araştırmacılar burayı Bitinya Bölgesi’nin iç kesimlerinde yer alan küçük bir yol istasyonu veya tapınak yerleşimi olarak değerlendirir.
Günümüzde bu kalıntıların çoğu yüzey araştırmalarıyla tespit edilmiş olup, kapsamlı bir kazı çalışması henüz yapılmamıştır.
Yine de ilçenin çeşitli noktalarında görülen antik yol döşemeleri, yapı temelleri ve seramik yoğunluğu, bölgenin Roma Çağı’nda hatırı sayılır bir yerleşim birimine ev sahipliği yaptığını ortaya koyar.
Osmanlı öncesi dönemde Keles ve civarı, Anadolu Selçukluları’nın eline geçtikten sonra (1075 sonrası) hızla Türkleşmiştir.
13'ncü yüzyıldan itibaren Oğuzların Kayı boyuna mensup Yörük aşiretleri bölgeye yerleşmiş, Osmanlı Beyliği’nin ilk fetih coğrafyalarından biri olmuştur.
Bugün Keles, antik kalıntıların yanı sıra Yakup Çelebi Hamamı gibi Osmanlı dönemi eserleriyle de dikkat çeker.
Doğal güzellikleri, yaylaları ve sakin yapısıyla tarih-doğa turizmi için önemli bir potansiyel taşır.
Antik dönem kalıntılarını görmek isteyen ziyaretçiler için özellikle ilçe merkezi ile Baraklı, Küçükkavacık ve Belenören arasındaki kırsal alanlar ilgi çekicidir.
Keles’in antik mirası, henüz yeterince tanıtılmamış olsa da, Bursa’nın dağlık coğrafyasındaki gizli bir tarih hazinesini temsil eder.
Bir sonraki yazımızda görüşene dek, Esen kalın.
RAMAZAN ATASOY