Bektaşilik, Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan Türkiye Cumhuriyeti’nin inşasına kadar uzanan süreçte hem askeri hem de sosyokültürel yapı üzerinde derin etkiler bırakmış köklü bir inanç ve düşünce ekolüdür.
Osmanlı Döneminde BektaşilerKuruluş ve Yeniçeriler: Osmanlı'nın kuruluş yıllarında devletin himaye ettiği tarikat, aynı zamanda Yeniçeri Ocağı’nın manevi piri olarak kabul edilmiştir. Bu bağ, "derviş-asker" kavramını ortaya çıkarmıştır.Balkanlar’ın Türkleşmesi: Balkan coğrafyasının İslamlaşmasında ve fetih süreçlerinde Bektaşi dervişleri öncü bir rol oynamıştır.Kırılma Noktası: II. Mahmud döneminde Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılmasıyla (Vaka-i Hayriye, 1826) Bektaşi tekkeleri kapatılmış, pek çok lideri sürgüne gönderilmiş ya da idam edilmiştir. Tarikat, Sultan Abdülaziz döneminde yeniden faaliyet izni bulsa da eski gücüne tam olarak ulaşamamıştır.
Cumhuriyet Döneminde Bektaşiler
Kurtuluş Savaşı Desteği: Milli Mücadele yıllarında Bektaşiler ve bölgedeki Alevi kanaat önderleri, Mustafa Kemal Atatürk'ü ve Kuva-yi Milliye hareketini maddi-manevi desteklemişlerdir.
Yaşanan Süreci anlatan İzlenme ektedir;